Ik moest voor school een videofilmpje maken voor een denkbeeldig tijdschrift. Ik deed net alsof ik een redacteur was en ik moest 90 seconden babbelen over mijn 'werkzaamheden.' Gevolg: ik rende met camera, microfoon en statief door de school om het videobandje vol te kletsen. Na afloop begon ik met bewerken. En dat deed ik met.....Windows Live Movie Maker!!!!
Het was een monta-gedoe, aangezien het één camerabestand was en het duidelijk naar voren moest komen dat ik het hele zooitje had bewerkt. Hoe heeft regisseur Clau het aangepakt?
1 Ik sleepte het filmbestand telkens in de tijdlijn van de video. Wanneer een stuk was afgelopen, zorgde ik er voor dat het einde er niet rommelig uit zag. Dat lukte niet altijd, omdat ik tijdens het filmen iets te snel stopte met praten. Stukjes inkorten met Windows Live Movie Maker is zo gepiept, je kunt er alleen niet zo nauwkeurig mee 'knippen.' Ach ja, het hoeft geen Picasso te worden!
2 Ik importeerde vervolgens een bijpassende afbeelding in het filmproject en plakte het achter het eerste filmbestand.
3 Vervolgens kopieerde ik nog een keer het hele filmbestand en zorgde ik er voor dat het bestand begon bij het tweede gedeelte.
4 Dit herhaalde ik nog een aantal keer(begrijp je nu waarom ik nu lijk op een wandelende Windows Live Movie Maker?) totdat ik bij de Creditline kwam.
Ik schreef een creditline (mijn naam, klas enzovoorts) zodat de docent tenminste doorhad wat mijn naam was.
5 Vervolgens importeerde ik het liedje 'Single Ladies' van Beyonce en plakte dit op het Audio/Muziek Balkje.
Ik kwam op school om het filmwerk van mijn klasgenootjes te bekijken. En wat werd ik jaloers! Ik dacht even dat ik in een bioscoop zat dus ik werd helemaal traumatisch....Mijn werk is zo niet 'oscar-waardig'. Ach ja, ik heb een voldoende dus ehh...ik stop het gemaakte werk in een ver, ver, ver hoekje van mijn harde schijf!
tadaaaaa, hier is het filmpje: