Wat is het vreselijk koud buiten. Voordat ik over de deurdrempel stap, pak ik mezelf eerst goed in. Dikke winterjas over mijn warme trui, een wollen sjaal om mijn nek, leren handschoenen om mijn handen en waterdichte schoenen om mijn voeten.

Alleen dan doe ik misschien een stap buiten de deur. Maar het is beter om helemaal niet naar buiten te gaan en lekker binnen te blijven. Spelletjes spelen, bijvoorbeeld.

Want van games spelen krijg ik het zelfs warm. Ik ben een gamer in hart en nieren. Vroeger zouden jullie, de boze (en koude!) buitenwereld, mij waarschijnlijk een nerd noemen. Tegenwoordig is het juist hipper dan hip om te gamen. Dat is goed nieuws, want ik doe het graag. Sterker nog: ik schrijf zelfs over games voor websites en bladen. Maakt mij dat een dubbele nerd? Ben ik dan dubbel zo stoer of... toch een beetje triest?

Het zal mij eerlijk gezegd een worst wezen. Ik vind het gewoon leuk. Ook kleinere spelletjes gaan er bij mij in als een kop stomende chocolademelk met slagroom na een barre wandeltocht door de witte wereld. Pingu Panic is een goed voorbeeld van zo'n heerlijk verslavend (oorlogs)spelletje. Het is de bedoeling dat je tegen een vriend ten strijde trekt en het verst pinguïns wegschiet. Ge-wel-dig!

Of is dat ook triest? Misschien wel, want de pinguïn is toch de ultieme belichaming van de kou en ik vind het heerlijk om het beestje flink te pijnigen*.

* Dit agressieve gedrag van mij jegens de pinguïn manifesteert zich enkel en alleen op beeldschermen. Ik ben geenszins van plan om de waggelende wezentjes werkelijk in een kanon te stoppen en weg te schieten. Stiekem ben ik namelijk dol op pinguïns. Dus peace, Greenpeace en soortgelijke organisaties.